fbpx
Menu

Ik mis die harde dreunen op de hengel!

 

Wel weer gezien

 

Waar we ons tot vorige week nog wel enigszins wisten te vermaken met karpervissen, is daar zo langzamerhand de lol ook wel een beetje vanaf. Zo zie je maar dat je niet voor niets roofvisser bent geworden. Als karpervissen zo leuk had geweest hadden we dat wel het hele jaar gedaan. Had sowieso een jaarinkomen of twee aan boot, apparatuur en andere toebehoren gescheeld!

 

Daarnaast is karper natuurlijk ook een verschrikkelijk lelijke vis. Het is een beetje de rapper Sjors onder de zoetwatervissen, met die dommige blik in de ogen en die karikaturale lichaamsbouw. Als het nou nog graskarper was, klopten de verhoudingen tenminste nog. Helaas zijn die hier in de wijde omgeving nooit uitgezet. Ook de vistechniek zelf kan me niet echt bekoren; naar een dobber kijken en wachten tot ie ondergaat was leuk in de kindertijd, maar tegenwoordig stellen we een actievere visserij toch wat meer op prijs. Laat staan als je helemaal statisch gaat met piepers en tentjes. Daarnaast plakken het stuur en de versnellingspook in mijn auto inmiddels behoorlijk door mijn maishandjes, en het lijkt ook wel of die plakkerigheid er met zeep amper af te wassen is!

 

Kortom, we laten die onderwaterbiggen weer een poosje met rust, en we gaan weer smachten naar de seizoensopening. En net als vorig jaar ga ik dan ook maar weer de “geslotentijdvluchteling” uithangen, want waar we een jaar geleden een geweldige trip naar Zweden mochten meemaken, en daarvoor het prachtige Lough Derg bezochten, is dit jaar het (mij volledig onbekende) Hongarije aan de beurt.

We vatten post aan de oevers van het Tiszameer, het enige meer in het land waar motorboten zijn toegestaan, en gaan ons laten verrassen door wat het water ons te bieden heeft. Uit de summiere informatie die er qua visserij over het meer bekend is destilleer ik in elk geval dat er een aardig bestand aan roofblei en meerval aanwezig is, naast baars, snoek en snoekbaars (wat daar een andere ondersoort dan onze eigen Stizostedion Lucioperca schijnt te betreffen). Op Navionics Chart Viewer (wat zouden we zonder Navionics moeten als serieuze sportvissers?) lijkt er erg weinig bodemstructuur in het meer aanwezig te zijn, maar je weet natuurlijk nooit hoeveel data er in dat soort landen beschikbaar is. Het wordt dus een ontdekkingsreis in onbekend gebied.

 

En bij terugkeer kunnen we gelukkig meteen weer in “retraite” voor de Predatortour; iets waar we weer enorm naar uitkijken, zeker nu we de voorbereidingen voor deze editie een stuk beter hebben uitgevoerd dan vorig jaar. Het word weer een geweldig evenement, en pure reclame voor Nederland-Visland in het buitenland! We gaan er in elk geval weer een feestje van maken samen met nog 218 andere enthousiastelingen met een missie..

 

Jullie zullen dit blogje de komende drie weken dus even moeten gaan missen, en we spreken elkaar uiteraard weer in het roofvisseizoen. Het heeft weer veel te lang geduurd allemaal.

 

Goed weekend!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.