Doorzetten is de sleutel

Doorzetten werd beloond!

 

Tot het gaatje

 

De mooie zomer ligt alweer enige tijd achter ons, en inmiddels heeft het zonnetje plaatsgemaakt voor het typische weer dat zo bij november hoort: Regen, harde wind en ijzige waterkou. Ik ben daarom des te dankbaarder voor mijn geweldige Ursuit buitenkleding, want dat maakt een enorm verschil in inzetbaarheid tegenover “normale” viskleding! Zelfs na de koudste en natste visdag is mijn kerntemperatuur nog normaal, en heb ik tijdens het douchen na de dag niet eens het gevoel dat ik de “kou uit mijn lijf” moet douchen, zoals dat vroeger wel het geval was. Ik kan iedereen die meerdere dagen per week op het water zit de investering in deze kleding dan ook van harte aanbevelen. Het maakt een enorm verschil in scherpte, beslissingsvermogen en zelfvertrouwen wanneer je er relatief comfortabel bij zit aan boord!

 

Kanjers

 

Het mooie aan dit seizoen is echter ook dat met de komst van het koude weer, ook de tijd van de topvangsten weer is aangebroken! De grote aantallen kleine visjes van de zomer maken weer plaats voor de vangst van de echte bakken, wat de afgelopen twee weken al heeft geresulteerd in het verbreken van 10 PR’s van gasten. En ik weet zeker dat er de komende wintermaanden nog veel meer gaan sneuvelen bij ons aan boord! De winterstekken zullen nog meer dikke, volgevreten megasnoekbaarzen gaan opleveren, afgewisseld door zo nu en dan een moddervette metersnoek die er tussen ligt. Ook de baarzen verzamelen zich weer op de bekende locaties, en we hebben de laatste dagen de halve meter alweer een paar keer bijna aangetikt. Kwestie van tijd voor de eerste weer over die magische grens heen gaat, net als vorige winter. Het dit najaar voor het eerst in mijn “gidscarrière” structureel toepassen van doodaas lijkt daar aan bij te dragen, want ik heb inmiddels de ervaring dat dit net wat selectiever op groot wild vist.

 

Al binnen vijf minuten ging het PR snoekbaars van Kevin eraan.

 

Bikkelen

 

Mijn gasten Kevin en Sylvie begrepen dit ook, want zij boekten hun dag bewust in het late najaar om zo kans te maken op de vangst van hun leven. Ingepakt als mummies stapten zij op voor wat later een visdag voor bikkels zou blijken. IJskoude en snijdende wind maakte het voor ons onmogelijk om de op dit moment goed lopende stekken op het Hollandsch Diep te bevissen, waardoor we binnen de beschutting van de Biesbosch moesten blijven. De ene na de andere stortbui daalde op ons neer, en de visserij was extreem taai!

 

De dag begon nog zo goed, met het verpulveren van het PR snoekbaars van Kevin met een hoge zeventiger binnen vijf minuten vanaf het afmeren!

Maar daarna bleef het lang stil, terwijl het weer steeds slechter werd. Stekken die al wekenlang prima lopen leverden nu geen enkele actie op, en het met de LiveScope vinden van scholen aasvis was die dag geen enkele garantie op het vangen van roofvis. De steeds meer aantrekkende wind uit een rothoek dwong ons ertoe om echt de meest beschutte stekken te bevissen, en dat beperkt je natuurlijk enorm in je keuzes. Waar we normaal op een gidsdag zo’n 40 kilometer varen op zoek naar de vis, moest het nu allemaal op een stukje van slechts een paar honderd meter gebeuren.

 

Buffel

 

Toch voelde ik na een paar driften ineens een bijna niet waarneembaar tikje om mijn hengel, en toen ik spanning op de lijn zette en de haak zette, sloeg ik vast op een blok beton! Na een stevige dril schoot de haak helaas los, waardoor we nooit zullen weten wat voor mastodont er daar beneden aan mijn voorntje ging hangen..

 

Gelukkig was het minuten later bij Kevin wél raak, en aan de diepe buiging van de Quantum Drive verticaalhengel zag ik al dat dit wederom een serieuze vis betrof! Minutenlang werd er telkens lijn genomen, en toen de vis uiteindelijk in zicht kwam zagen we, na een snelle schepactie onder water (we visten met 40/00 fluorocarbon voorslag, en wanneer je de snoek niet in het wateroppervlak laat kopschudden gaat dat in 99% van de gevallen goed) een bak van een Biesboschsnoek aan boord komen. Prachtig getekend, moddervet en beresterk!

 

Nu Sylvie nog

 

Daarmee had Kevin dus, ondanks de taaie visserij weinig meer te klagen. Met een grote snoekbaars en dito snoek had hij een mooie score wat de kwaliteit betreft. Zijn vriendin Sylvie stapte die ochtend echter met andere ambities aan boord: Zij wilde heel graag haar eerste snoekbaars vangen. Dat leek natuurlijk een makkie, gezien de bizarre vangsten van de laatste dagen. Helaas had zij tot nu toe slechts een middelmaat snoek mogen vangen, want de snoekbaars bleek alleen op het grote water te zitten waar we al eerder vanaf gewaaid waren. En aangezien de wind en de regen alleen maar verder waren aangetrokken, had het de makkelijkste oplossing geweest om de moed maar op te geven, en de veilige haven op te zoeken om op te warmen.

 

Gelukkig zitten we alledrie niet zo in elkaar, dus na een korte pitstop in de jachthaven werden de schuimkoppen en de snijdende wind getrotseerd, en werd koers naar het grote water gezet om Sylvie haar eerste snoekbaars te bezorgen. Na een stuiterende dollemansrit gingen midden op het wijd de visjes te water, en vrijwel meteen werd haar visje gegrepen door een “normaal formaatje” snoekbaars. Yes! Missie geslaagd! Het feit dat op de andere hengel zich gelijk een tweede vangst aandiende verhoogde de feestvreugde nog een beetje..

Totaal doorgewaaid en verregend zochten we daarna snel de trailerhelling op, en namen we afscheid van elkaar. We waren de laatsten die van het water afkwamen, terwijl het nog maar een uur of drie was. De anderen hadden op deze taaie en gure dag waarschijnlijk al eerder de handdoek in de ring gegooid, en zich verzoend met een slechte visdag.

 

Zo niet Kevin en Sylvie! Ik maak een diepe buiging voor hun hardheid en doorzettingsvermogen! Stug doorstoempen, terwijl je doorweekt bent van de regen, en je letterlijk zit te rillen van de kou: Respect! En het heeft zich gelukkig uitbetaald met het behalen van alle persoonlijke doelen voor die dag. Een blik op social media die avond leerde dat veel mensen die dag dezelfde ervaring hadden: Belabberd weer, enorm taaie visserij maar wél een bak van een vis gevangen! Het deed me terugdenken aan die snikhete dag begin juni vorig jaar, samen met Denny, toen we vanaf zeven uur s’ochtends geen stootje gehad hadden, maar toen aan het eind van de dag, letterlijk bij de laatste geplande worp mijn (nog steeds) PR snoek van 1,25 meter werd gevangen.

 

Daarom: Geef nooit te snel de moed op! Doorzettingsvermogen helpt je niet alleen bij dagelijkse zaken, maar ook bij je visserij. Het is niet voor niets dat het altijd dezelfden zijn die de mooiste vangsten beleven. Het zijn de vissers die ook bij hun plan blijven als zaken tegen zitten.

 

Goed weekend!

 

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.